داستان انیمیشن در جنگل های برزیل اتفاق می افتد. Woody پرنده یک پرنده زبر و زرنگ است که در جنگل زندگی می کند و زندگی شاد و پرهیجانی دارد اما تا زمانی وکیل شهر تصمیم میگیرد در جنگل ویلای شخصی و بزرگ خود را بنا کند...

دارکوب زبله یک بیمه عمر می‌خرد که ذینفع آن باز بزارد است؛ کسی که می‌خواهد هرچه زودتر پول بیمه را به جیب بزند.

اندی در روزنامه می‌خواند که والی والروس، مامور جمع‌آوری سگ‌ها، دارد می‌آید تا از هر صاحب سگی مبلغ ۳ دلار مالیات سگ بگیرد. او که تا حدی خسیس است، سگش را در کمد از دید والی پنهان می‌کند، اما والی پس از ورود به خانه اندی، همچنان به چیزی مشکوک است. او از یک کک آموزش‌دیده برای پیدا کردن سگ استفاده می‌کند و سگ توسط والی تا برکه‌ای در حیاط پشتی تعقیب می‌شود. والی پس از «ماهیگیری» و بیرون کشیدن سگ، از اندی می‌خواهد که ۳ دلار را پرداخت کند، اما هر دو غافلگیر می‌شوند: سگ یک شکم توله به دنیا آورده که هر کدام ۳ دلار دیگر ارزش دارند!

دارکوب زبله که بیکار شده است، از نداشتن سرپناه شکایت می‌کند. یک کلاهبردار چرب‌زبان او را متقاعد می‌کند تا چند «لوبیا سحرآمیز» بخرد و قول می‌دهد که این لوبیاها خانه‌دار شدنش را تضمین می‌کنند. همان‌طور که انتظار می‌رفت، دارکوب زبله از ساقه لوبیایی که رشد کرده بالا می‌رود و یک قلعه بزرگ در نوک آن پیدا می‌کند. متأسفانه، این قلعه از قبل توسط یک غول خوابیده اشغال شده است که دارکوب زبله در نهایت با هوش خود او را فریب می‌دهد و قلعه‌اش را به مجموعه‌ای از آپارتمان‌ها تبدیل می‌کند که غول به عنوان پادو و دارکوب زبله به عنوان مدیر آن فعالیت می‌کنند.

دارکوب زبله در روزنامه می‌خواند که فصل شکار بلدرچین از ساعت ۵ صبح فردا آغاز می‌شود. او که نمی‌خواهد شکار بلدرچین را از دست بدهد، تصمیم می‌گیرد شب خوبی را بخوابد. اما چالش‌هایی در پیش است.

والی والروس روزها می‌خوابد و به استراحت روزانه نیاز دارد، در حالی که همسایه دیوار به دیوارش، دارکوب زبله، شب‌ها می‌خوابد و کارهای خانه‌اش را در طول روز انجام می‌دهد. نیازی به گفتن نیست که کارهای پر سر و صدای دارکوب زبله مانع خوابیدن والی بیچاره می‌شود؛ به خصوص وقتی که او برگ‌های حیاط پشتی را می‌سوزاند و دود ناشی از آن وارد اتاق والی می‌شود و لوله‌های تخت او را به یک ارگ موسیقی تبدیل می‌کند! اما در نهایت والی است که به او می‌خندد...

پس از اینکه طوفان دارکوب زبله و دوست گرگش را در یک جزیره متروکه سرگردان می‌کند، آن‌ها برای پیدا کردن غذا به جان یکدیگر می‌افتند.

دارکوب زبله در خواب است. او زیر پتویی از برف بیدار می‌شود و می‌بیند که هم زمستان و هم یک گرگ گرسنه در خانه‌اش را می‌زنند. گرگ قصد دارد دارکوب زبله را بخورد، اما دارکوب زبله هم دقیقاً همین فکر را درباره گرگ در سر دارد.

دارکوب زبله و والی در یک آپارتمان همسایه هستند. سرگرمی موردعلاقه دارکوب زبله بازی گلف است؛ اما مایه تاسف است که او به جای بیرون، داخل خانه بازی می‌کند. در نهایت، والی چوب گلف او را می‌شکند و از او می‌خواهد دیگر سر و صدا نکند. دارکوب زبله تصمیم می‌گیرد با حمام کردن مشکلاتش را فراموش کند. وان حمام او سکه‌ای است و وقتی یک سکه ده سنتی برای آب می‌اندازد، سکه داخل چاه می‌افتد.

روزنامه‌ای اعلام می‌کند که ایوان آوفولیچ، سفیر مشهور، قرار است در یک مهمانی باربیکیو با والی والروس، شهروند محلی، شرکت کند. متاسفانه در حالی که والی مشغول آماده کردن باربیکیو است، بوی استیک‌ها یک مهمان ناخوانده یعنی دارکوب زبله را به آنجا می‌کشاند. او مقداری از غذاها را از طریق سوراخ حصار می‌دزدد و سپس با تیر و کمان بقیه را هم غارت می‌کند.

دارکوب زبله برای غذا خوردن بیرون می‌رود و به اشتباه وارد مغازه یک تاکسیدرمیست می‌شود، چرا که فکر می‌کند آنجا رستوران است. تاکسیدرمیست هم که به دنبال یک دارکوب برای خشک کردن می‌گردد، حقیقت را به او نمی‌گوید.

والی والروس، صاحب یک مسافرخانه، آگهی‌ای در روزنامه محلی چاپ می‌کند و به دنبال یک همدم می‌گردد. دارکوب زبله این آگهی را می‌خواند و تصمیم می‌گیرد با پوشیدن لباس دخترانه و پاسخ دادن به آگهی، والی را فریب دهد تا از دست‌پخت او دلی از عزا درآورد.

دارکوب زبله برای بازی گلف به پارک می‌رود و خیلی زود با کارگرانی که مشغول سیمان‌کاری پیاده‌رو هستند، درگیر می‌شود.

جمعیتی در ساحل جمع می‌شوند تا شاهد کتک خوردن دارکوب زبله توسط والی والروس باشند که در حال گذراندن تعطیلات است. والی در قالب فلش‌بک توضیح می‌دهد که چرا تلاش می‌کند خودش را از شر دارکوب زبله خلاص کند.

دارکوب زبله بیرون آرایشگاه سویل ایستاده و به تبلیغات نگاه می‌کند. او که دلش یک «اصلاح پیروزی» می‌خواهد، تصمیم می‌گیرد وارد مغازه شود اما متوجه می‌شود که صاحب مغازه برای معاینه پزشکی بیرون رفته است. دارکوب زبله تصمیم می‌گیرد خودش موهایش را کوتاه کند اما متاسفانه با ورود دو مشتری دیگر، او را با صاحب مغازه اشتباه می‌گیرند؛ یکی از آن‌ها یک سرخ‌پوست است که یک شستشوی سریع سر می‌خواهد و دیگری یک کارگر ساختمانی است که خدمات کامل می‌خواهد و متاسفانه نصیبش هم می‌شود.

دارکوب زبله که در حال برنامه‌ریزی برای تعطیلات است، در روزنامه درباره اقامتگاه «سوئیس چارد» می‌خواند که وعده غذاهای لذیذ فراوانی را داده است (که به قول خودش، غذای موردعلاقه‌اش است). او راهی این اقامتگاه می‌شود اما پس از رسیدن، صاحب آنجا یعنی والی والروس به او می‌گوید که باید از قبل رزرو می‌کرده است؛ کاری که او انجام نداده است. والی این مزاحم را بیرون می‌اندازد اما دارکوب زبله موفق می‌شود با تغییر چهره به شکل بابا نوئل دوباره وارد آنجا شود. او غذاهای والی را می‌دزدد، اما وقتی با کیسه‌اش تنها می‌شود، غافلگیری بزرگی در انتظارش است.

وودی دارکوب از سیرک دیدن می‌کند. او در حالی که آواز «من به نمایشگاه حیوانات رفتم» را می‌خواند، از میان قفس یک ببر عبور می‌کند. وقتی وودی به یک کرگدن نگاه می‌کند، شیر نزدیکی هات‌داگ وودی را می‌خورد. وودی با قرار دادن دم شیر در نان ساندویچ انتقام می‌گیرد؛ شیر دم خودش را می‌خورد. وودی در مرحله بعد سعی می‌کند مخفیانه وارد چادر اصلی شود و درگیری‌های او با نگهبان، بقیه کارتون را پر می‌کند. ابتدا نگهبان به وودی می‌گوید که می‌تواند در ازای آب دادن به یک فیل، بلیت ورود بگیرد، اما وقتی وودی خرطوم فیل را به شیر آتش‌نشانی می‌بندد، اصلا خوشحال نمی‌شود. تعقیب و گریز آغاز می‌شود و به قفس رام‌کننده شیر، روی بندبازی و دوچرخه‌سواری روی طناب کشیده می‌شود. در نهایت هم وودی و هم نگهبان به عنوان هدف در سالن تیراندازی قرار می‌گیرند.

روز مسابقه بزرگ بیسبال بین دو تیم «دریپس» و «دروپس» است و دارکوب زبله تلاش می‌کند بدون خریدن بلیط و مخفیانه وارد ورزشگاه شود. یک مامور پلیس مدام او را به بیرون پرت می‌کند، اما دارکوب زبله با پوشیدن لباس بیسبال (از جمله کلاه مخصوص بیسبال، چون بازیکنان کلاه معمولی سر نمی‌کنند) وارد زمین می‌شود و خیلی زود خودش را وسط بازی پیدا می‌کند. او در نهایت با بارانی از توپ‌های بیسبال که همه تماشاچیان ورزشگاه به سمتش پرتاب می‌کنند، به تابلوی نتایج دوخته می‌شود.

یک تابلوی جاده‌ای می‌پرسد: «آیا این سفر واقعاً ضروری است؟» دارکوب زبله پاسخ می‌دهد: «البته که ضروری است، من یک شر لازم هستم.» مشخص است که رفتارهای میهن‌پرستانه نقطه قوت دارکوب زبله نیست. وقتی او برای بنزین زدن به پمپ بنزین می‌رود، حتی نمی‌داند دفترچه سهمیه‌بندی چیست. متصدی پمپ بنزین فکر می‌کند دارکوب زبله دارد مسخره‌بازی درمی‌آورد، بنابراین با یک پتک بزرگ او و ماشینش را به یک قبرستان ماشین در چند مایلی آن‌طرف‌تر پرت می‌کند. چه شانسی! ماشین‌های قدیمی هنوز کمی بنزین دارند. دارکوب زبله با یک شلنگ لاستیکی شروع به کشیدن بنزین از آن‌ها می‌کند. اما از بدشانسی، یکی از ماشین‌هایی که انتخاب می‌کند کاملاً نو و متعلق به پلیس است. دارکوب زبله خیلی زود با یک افسر پلیس بولداگ سرشاخ می‌شود.

وودی دارکوب یک کارگر اصطبل است. اصطبل‌ها درست در یک فرودگاه واقع شده‌اند و صدای غرش هواپیماها در آسمان، اشتیاق او را برای پرواز شعله‌ور می‌کند. دارکوب اعلام می‌کند: «من می‌خواهم مثل پرنده‌ها پرواز کنم!» اما تنها کاری که گروهبان بولداگ فرودگاه فکر می‌کند وودی از پس آن برمی‌آید، اصلاح کردن اسب‌ها با یک ماشین اصلاح الکتریکی است. با توجه به اینکه وودی به طور تصادفی دکمه‌های پیراهن گروهبان و یک نوار بلند از موهای چانه او را با ماشین اصلاح می‌زند، شاید گروهبان بیش از حد به او اعتماد کرده باشد. با این حال، وودی وقت خود را صرف خواندن کتاب «چگونه از صفر یک هواپیما را به پرواز درآوریم» می‌کند و در نهایت، مخفیانه سوار یک هواپیمای PU-2 می‌شود.

وودی با خوشحالی و دیوانه‌بازی در حال رانندگی در خیابان است که ماشینش خراب می‌شود. او سعی می‌کند از گرگی که در آن نزدیکی است برای تعمیر آن وام بگیرد. گرگ موافقت می‌کند که به وودی وام بدهد اما تاکید می‌کند که اگر ظرف سی روز پول را پس نگیرد، ماشین وودی را تصاحب خواهد کرد. همان‌طور که انتظار می‌رود، یک کارت عنوان به ما می‌گوید: «سی روز گذشت (و حافظه وودی هم پاک شد)». گرگ دم در خانه وودی ظاهر می‌شود تا اخطاریه را به او ابلاغ کند، اما دارکوب مکار تظاهر می‌کند که خانه نیست. گرگ سعی می‌کند با تغییر چهره به عنوان یک پیک که برای وودی کیک آورده او را به دام بیندازد، اما دارکوب کیک را به صورتش می‌کوبد و فریاد می‌زند: «من کیک پنیر دوست ندارم!» در نهایت، روباه مشتی به وودی می‌زند و فکر می‌کند که به او آسیب جدی رسانده است. او با دلسوزی موافقت می‌کند که وام را فراموش کند، اما وقتی وودی با یک ساعت کوکو «به هوش می‌آید» و می‌پرسد: «نظرت چیه روی این ساعت بهم وام بدی، دکتر؟» به شدت خشمگین می‌شود.

گاو نر از میان یک سوراخ کوچک تماشا می‌کند که ماتادور بزرگ، وودی دارکوب، در حال خودنمایی برای تماشاگران است. گاو که دیگر طاقتش تمام شده، به داخل میدان هجوم می‌آورد و چنان با شدت به وودی حمله می‌کند که استادیوم را به ویرانه تبدیل می‌کند. وودی که مثل همیشه از پس هر کاری برمی‌آید، خیلی زود شروع به فروختن همبرگر گاو به تماشاچیان می‌کند.

موشی که در کافه زووی خوابیده است، با صدای جعبه موسیقی خوابش آشفته می‌شود.

وودی وودپکر در حال رانندگی در حومه شهر است و، بگذارید این‌طور بگوییم، چندان پایبند به قوانین نیست. او عملاً با درگیر شدن با پلیس راهنمایی و رانندگی که توضیح می‌دهد به دنبال رانندگان متخلف سرعت غیرمجاز است، برای خود دردسر درست می‌کند. وودی با رفتن به آلاسکا و بازگشت در کمتر از یک دقیقه، نشان می‌دهد که خودش یک راننده سرعت غیرمجاز است. پلیس سعی می‌کند او را دستگیر کند اما وودی می‌گوید: «شرط می‌بندم بدون اون یونیفرم این‌قدر سرسخت نبودی.» افسر لباس‌هایش را درمی‌آورد اما وودی با یک دوربین مجهز به دستکش بوکس به او حمله می‌کند. وودی همچنین با پوشیدن لباس یک کشاورز سوار بر درشکه و یک مرد چینی با درشکه دستی، حرص او را درمی‌آورد. در نهایت، پلیس عقلش را از دست می‌دهد و به بیمارستان روانی فرستاده می‌شود و وودی به عنوان پرستار او منصوب می‌شود.

دوستان دارکوب زبله به او هشدار می‌دهند که موش‌خرما پیش‌بینی یک کولاک شدید را کرده است. دارکوب زبله بی‌خیال و بی‌توجه، تصمیم می‌گیرد با دوستانش به جنوب نرود. طولی نمی‌کشد که کولاک از راه می‌رسد و ذخیره غذای این دارکوب حواس‌پرت را نابود می‌کند. در حالی که او با گرسنگی دست‌وپنجه نرم می‌کند، با پیدا شدن سر و کله یک گربه، روزنه امیدی شکل می‌گیرد. گربه هم به شدت گرسنه است و حالا یک نبرد تن‌به‌تن و هوشمندانه آغاز می‌شود تا مشخص شود چه کسی قرار است خوراک دیگری شود.

دارکوب زبله روز خود را با آواز خواندن با صدای بلند و نوک زدن به درختان می‌گذراند. او حیوانات دیگر جنگل را خشمگین می‌کند، البته در مواقعی که آن‌ها را با رفتارهای عجیبش گیج نکرده باشد. وودی صحبت‌های یک سنجاب و گروهی از پرندگان را می‌شنود که پشت سر او غیبت می‌کنند. با وجود اینکه او به تازگی آوازی خوانده و در آن به دیوانگی خود اعتراف کرده است، اتهامات آن‌ها مبنی بر دیوانه بودنش را رد می‌کند. اما پس از اینکه آن‌ها او را فریب می‌دهند تا سرش به یک مجسمه برخورد کند، این پرنده بیچاره صداهایی در سرش می‌شنود و به این نتیجه می‌رسد که شاید حق با حیوانات باشد. او تصمیم می‌گیرد به یک روان‌پزشک مراجعه کند.

یک دارکوب (وودی) مدام به سقف خانه اندی پاندا و پدرش نوک می‌زند. پدر خانواده تصمیم می‌گیرد جلوی او را بگیرد.

تلفیقی از داستان سه خرس و شنل‌قرمزی که به سبک کمدی و خاص تکس آوری روایت می‌شود.

یک شب در باشگاه شبانه پنگوئن‌ها (و یکی دو گراز دریایی). نمایش روی صحنه شامل اجرای یک پنگوئن شبیه به بینگ کرازبی است که نسخه‌ای جاز از ترانه «وقتی قایق آرزوهایم به خانه می‌آید» را می‌خواند. سه خواننده گروه نیز نسخه‌ای ریتمیک از آن را اجرا می‌کنند. در ادامه، اجرای سازی و پرانرژی کل گروه جاز آغاز می‌شود که سازها را به مرز ذوب شدن می‌کشاند.